kasia i przemo

[PL] Nasze pole namiotowe okazało się popularne wśród lokalnych ludzi. Więc przez ten cały czas mieliśmy tylko kilka dni ciszy, ale poza tym pękało w szwach, szczególnie w weekend, wypełnione dziesiątkami rodzin z dziećmi, którzy przyjechali w góry trochę się ochłodzić, pogrillować i spędzić razem czas. Kobiety w hidżabach niosące kosze piknikowe powodują, że przed oczami przelatują mi obrazy z Iranu, robi mi się w środku od razu ciepło i bezpiecznie. My chyba po prostu uwielbiamy narody, które piknikują i spędzają razem czas.
[EN] We found our camp-site is quite popular with local people. So during all that time we had just a few quiet days, but apart from that it was full of tents and families with kids, who came to highlands to cool down a little bit, make a bbq and just spend nice time together. Womans in hijabs carrying picnic baskets remind me Iran and immediately it makes me calm and safe inside. I think we just love nations who make picnics and spend time together.

[PL] Przepadliśmy w górach. Komu by się chciało wyjeżdżać, kiedy po trzech miesiącach ciągłego ociekania potem w końcu można odetchnąć od upałów? Kiedy można spać do późna i co rano gdy się budzimy i wychodzimy z namiotu pachnie lasem.
[EN] We stuck in these hills. Who would like to go, when after 3 months of sweating all the time finally we can stay in acceptable temperatues? When we can sleep as long as we want and everyday in the morning when we are leaving our tent we can smell just forest.
[PL] Cameron Highlands leży wyżej, jest chłodniej, więc jest idealnym miejscem do uprawy. I lokalni ludzie to wykorzystują. Zbocza są pełne różnorodnych upraw, wariacji warzywnych i owocowych. Wszystko to można kupić na popularnym nocnym weekendowym bazarze w Brinchang. Na nocnym bazarze tłok jest szalony, bo można kupić wszystko, kupiliśmy nawet tempeh! My mamy to szczęście, że nasze pole namiotowe leży pomiędzy dwoma najbardziej popularnymi tutaj miastami – Tanah Rata i Brinchang. Tanah Rata przypomina polską górską miejscowość, nic powalającego ale jest spokojne i wpadamy tu na hinduskie jedzenie albo do którejś z kawiarni pokorzystać z internetu. W Brinchang uroku za grosz, same wielkie budynki, ale jest właśnie chińska wegetariańska restauracja, no i nocny market.
[EN] Cameron Highlands is higher, it’s cooler, so it’s perfect place in Malaysia for plantations. And local people are getting advantage of it. Hills sides are full of different plantations, variety of vegetables and fruits. All of that you can buy on popular weekend night market in Brinchang. It’s very crowdy there, because you can buy there everything! We even bought a tempeh! We are lucky, because our camp-site is located just between two most popular cities in here – Tanah Rata and Brinchang. Tanah Rata looks like some Polish city in hills, nothing really special but it’s calm and we are coming there for Indian food or to some cafe to use wifi. Brinchang has nothing nice, just huge buildings, but there is this Chinese vegetarian restaurant, and the night market.

[PL] Ipoh, czwarte największe miasto w Malezji, co nie znaczy że było bardzo duże. Udało nam się w końcu wyspać, nie wsiąść na rower przez dwa dni, wymarznąć w klimatyzowanych pomieszczeniach i spędzić czas z Cooperem i jego dziewczyną Grace.
Ale powoli i od początku.
Tego wieczoru gdy dojechaliśmy do Ipoh i wyskoczyliśmy razem na kolację, mieliśmy okazję spróbować chiński popiah -warzywny roll, smażoną młodą kapustę z czosnkiem i tofu. Zmęczeni w domu padliśmy na łóżko i kolejny dzień zaczęliśmy prawie koło południa, ale na tyle wcześnie by na śniadanie w indyjskiej knajpce załapać się na idli, które chodziło za mną od Bangkoku, ale nigdy nigdzie nie było, bo to śniadaniowa potrawa.
Cooper przygotował dla nas karteczkę ze zwrotami w malajskim, by ułatwić nam zamawianie wegetariańskiego jedzenia, choć tutaj jak nigdzie indziej poza Indiami jest to całkiem proste, bo Malezja jest krajem mieszanką. Tak samo hindus, chińczyk czy malaj jest częścią tego kraju, tworząc niepowtarzalną mozajkę smaków, zapachów i kolorów. Na każdym kroku można spotkać chińską restaurację i hinduską świątynię, kobiety przemykające z bidi na czole i usłyszeć azan pięć razy dziennie.
A nam tak bardzo brakowało dobrego jedzenia hinduskiego!
[EN] Ipoh is a fourth biggest city in Malaysia, wchich doesn’t mean that it’s big in any way. Finally slept enough, didn’t ride a bike for 2 days, get cold in air-conditioned places and spent some time with Cooper and his girlfriend Grace.
But from the beginning.
That evening when we arrived to Ipoh and went for a dinner together we had a chance to try chinese popiah – vegetable roll, fried young cabbage with garlic and a tofu. We were tired and in the evening we just falled on a bed and next day we began around noon, but early enough to have idli for breakfast in some indian restaurant, and which I was trying to buy since Bangkok, but it was never allowed as it’s mainly dish for breakfast.
Cooper made some notes for us with sentences in malay to order some vegetarian food, even if here like nowhere in the world – apart from India – it’s very easy. Malaysia is a mixture country. Mixture of Hiindu, Chinese and Malay people and each of them is part of that country. You can see after every corner chinese restaurant, hindu temple, womans walking with bidi on their faces and hear azan five times a day.
And we missed so much Indian food!
[PL] Wieczorem z Cooperem i Grace wyskoczyliśmy na nocny market. W Ipoh jest on wielki, można kupić tam wszystko, ale najwięcej jest jedzenia. Wolnym tempem przesuwaliśmy się wzdłuż, co chwilę próbując nowych rzeczy. A na koniec wszyscy razem wyskoczyliśy się napić. Ale nie piwa tylko herbaty, a na stole pojawiła się przekąska w kształcie stożka. Słodka i krucha. Roti tissue.
[EN] In the evening with Cooper and Grace we went for night market. In Ipoh it’s a big one and you can buy everything there, but mostly it’s food. Slowly we were walking along and trying new things. And in the end we went together to have a drink. Not a beer, but tea, and on the table appeared some snack. Sweet and crispy, called roti tissue.
[PL] Kolejny dzień po wspólnym śniadaniu i szybkich zakupach przesiedzieliśmy w bibliotece. Internet w ciszy i chłodzie. Gdy tylko wyszliśmy na dwór, pożałowaliśmy. Taki gorący wiatr przytrafił nam się wcześniej tylko raz. A i tak wtedy myśleliśmy, że to z silnika samolotu bucha gorąc. Tym razem niebyło żadnego samolotu, a i tak czuliśmy się jak by ktoś nas wsadził do piekarnika z termoobiegiem.   
Pod wieczór wybraliśy się do parku, który oddzielony od głównej drogi górami, oddalony kilka km od centrum miasta tworzy zaciszną enklawę. Piękne jezioro, otoczone górami, po którym można przepłynąć się łódką.
[EN] Next day after breafkast together and quick stocking food for the way, we spent in a library. Internet in quiet and cold. When we went outside we just wanted to go back. That hot wind we experienced only once before and even then we thought that was from plane engine. This time there was no plane but we felt like someone placed us in the oven with fan.
In the evening we went to a park, which was separated from the main road by hills, a few km from the city center which makes nice and quiet place. Nice lake surrounded by hills where you can take a boat around.
[PL] Po dwóch dniach, skoro świt, gdy tylko wyprowadziliśmy rowery przed dom, zjawił się Cooper by się pożegnać i wręczył nam na drogę więcej zielonej herbaty. Naprawde dobrze jest wrzucić trochę do butelki z wodą, ona po pewnym czasie oddaje swój smak i energię do wody. I woda wcale nie musi być ciepła. 
Mieliśmy do podjechania około 2700m wzwyż. Prawie 90 km ciągłego wspinania się do góry, by dojechać do Cameron Highlands. Tanah Rata znajduje się tylko na ok. 1500m n.p.m., ale droga idzie w górę, potem w dół i znów trzeba się wspinać to samo. A droga gdy tylko skęciliśmy z głównej, przeniosła nas również w inny świat. Świat lasów deszczowych, których zapach jest nie do opisania. Wszystko żyje dając swój włąsny koncert. Palmy zostały zastąpione gigantycznymi paprociami, a co jakiś czas z pomiędzy liści ukazywały się kolorowe kwiaty. 
Po jakimś czasie las zamienił się w pola uprawne na zboczach, kaskadowo schodzące szklarnie, tunele, w których uprawia sie od kapusty po truskawki. A tych ostatnich jest najwięcej. Największą atrakcją zdaje się być tutaj samodzielne ich zbieranie. Cena za pół kilo to około 40 złotych;).  
Wjeżdżało się dobrze, droga nie była wyjątkowo stroma i w sumie było łatwiej niż myśleliśmy.  
W górach zostaniemy kilka dni, bo jest tu chłodniej (14 stopni w nocy!), jest masa szlaków do przejscia, jeszcze więcej rzeczy do zobaczenia, no i można spać bez budzika rano!
[EN] After two days in early morning, just when we took our bikes outside, Cooper appeared to say goodbye and he brought more green tea for us. It’s really good to put some in you bottle with water, after some time it give energy and flavour to the water and water doesn’t need to be warm to make it works.
We had about 2700m of climbing. Almost 90km climbing almost all the time to arrive in Cameron Highlands. Tanah Rata is on about 1500m a.s.l., but the road us going up and down and you have to climb to the same alltitude a few times. And just when we turned from the main road took us to different world. World of rain forest, which smell is hard to describe. Everything which is living is giving it own concert. Instead of palms there are huge trees (yes, trees) of fern, and from time to time you can see colorful flowers between some leaves.
After some time forest turned into fields on hills sides, layers of greenhouses, tunnels, where they grom from cabbage to strawberries. And strawberries from here are very famous in Malaysia, you can buy them everywhere here, and the most popular for tourists seems to be self picking of them which cost about 10 euro for 500g;).
Cycling was fine, road wasn’t very steep and actually it was easier than we thought it will be.
We will stay in here for a few days, because it’s cooler here (14 degrees in the night!), it’s many trails to walk and even more things to see. And we can sleep without setting alarm clock!

[PL] Przekroczyliśmy granicę. Łatwą i przyjemną. Szybka pieczątka, 90 dni pobytu, żadnej wizy, żadnych dolarów i problemów. Dawno nie przekraczaliśmy takiej granicy w Azji. Tymrazem na szczęście nie musieliśmy zmieniać strony…
Po chwili czekało na nas 200m wzniesienia, które zrobiliśmy w jakieś 30 minut i po drugiej stronie czekał na nas przyjemny zjazd.

[EN] We crossed the border. Easy and pleasant. Quick stamp, stay up to 90 days, no visa, no dollars, no problems. We haven’t crossed such a border for a long time in Asia. Luckily this time we didn\t have to change side of the road…
After a while we had 200m uphill, which we menaged in about 30 minutes and on the other side tthere was a nice downhill waiting for us.
[PL] Alfabet przybrał znajomą postać, zaczęliśmy cieszyć oczy przypadkowymi napisami i odkrywać, że w Malezji będzie nam całkiem łatwo, bo słowa czyta się tak jak w Polsce, a sporo jest naprawdę podobnych. Drogi się zmieniły, są bardziej jak w Polsce, ciągle ok, ale idealny gładki asfalt zniknął razem z Tajlandią.
Od kilku dni byliśmy ciągle niedospani i robiliśmy się naprawdę zmęczeni. To był 6 dzień jazdy z rzędu po min. 100km, ciągle w upalnym słońcu, większość pod wiatr i ciągle po jakichś pagórkach, a w ogóle to z rowerów nie zsiadaliśmy od dwóch tygodni, bo nawet jak “odpoczywaliśmy” na Phuket to robiliśmy 60km dziennie po wyspie. Stwierdziliśmy, że naprawdę trzeba odpocząć chociaż 1 dzień i pomyśleliśmy, że zatrzymamy się w Alor Setar, mieście położonym jakieś 100km od granicy.
Po drodze musieliśmy wymienić jakieś pieniądze. Pierwsze miasto – Kangar – było po czterdziestu kilku kilometrach. Tam ktoś nam powiedział, że najbliższy kantor jest w Kuala Perlis, kolejnych 13km dalej, niekoniecznie po drodze. No ale pojechaliśmy. Tam się udało i pomyśleliśmy, że możemy pojechać wzdłuż morza i na Alor Setar skręcić pod koniec. Nic z tego. Nie mieliśmy mapy, bo w Tajlandii kupienie mapy Malezji graniczy z cudem – szukaliśmy długo, mają różnych krajów w Azji, Australię, kraje w Europie, ale Malezji – brak. No więc jechaliśmy tak w sumie bez, za znakami na drodze. A te kazały nam się wrócić – pod wiatr – prawie do Kangar (4km od) żeby wjechać na drogę nr 1. Dołożyć do tego nasze zmęczenie i myślałem, że wyjdę z siebie. Ale przynajmniej mieliśmy pieniądze.
Pod wieczór doczołgaliśmy się do Kangar i zaczęliśmy szukać hotelu. Ale nas zdziwiło! Hotele w Malezji są cztery razy droższe niż w Tajlandii i cztery razy gorsze! Ostatni raz pokoje w takim stanie widziliśmy w Indiach… brudne, śmierdzące i straszne. I do tego za cenę, za jaką w Tajlandii wynajmowaliśmy nasz domek marzeń. Byliśmy ledwo żywi, objechaliśmy całe miasto dwa razy, zajęło nam to chyba z 3 godziny. Słońce zachodziło, a my znużeni usiedliśy na krawężniku i nie wiedzieliśmy co ze sobą zrobić. Wyjechać z miasta i rozbić gdzieś namiot? Trochę ciężko, bo już ciemno. W końcu postanowiliśmy wrócić do najtańszego, który w miarę nie śmierdział, rozbić w pokoju namiot i rano stąd spadać. Gdy dojechaliśmy na miejsce, gość który nam go wcześniej pokazywał powiedział, że już nie ma pokoi. Rzeczywiście ktoś zdecydował się zostać w takim miejscu? Czy po prostu zrobił nam na złość? W końcu się poddaliśmy i pojechaliśmy do jakiegoś drogiego hotelu ze śniadaniem, który szczerze nie był w żaden sposób szczególny, ale był czysty. Wyszliśmy jeszcze coś zjeść i ku poprawie humoru znaleźlismy wegetariańską restaurację z pysznym i tanim jedzeniem. A miasto było brzydkie. Ale miało ładny meczet.
[EN] Alphabet is finally readable, we were happy to read random signs and we discovered that reading in Malaysia is very easy for us, because you read words like in Polish, and there is even a lot of similar words. Roads changed, are more like in Poland, still ok, but perfect smooth pavement is gone with Thailand.
From a few days we didn’t sleep enough and we were getting really tired. That was 6th day of cycling at least 100km a day in a row, always in a crazy heat, with headwind most of the time and always on some hills, and actually we were cycling everyday since 2 weeks, even when we were “taking a rest” on Phuket we were doing at least 60km a day. We decided that w really need at least 1 day to take a rest and we thought to stop in Alor Setar, a first big city about 100km from the border.
We needed to change some money on the way. First city – Kangar – was about 40km from the border. There someone told us that first place where we could exchange money is in Kuala Perlis, another 13km from there, not really on our way. But we cycled there. We thought in that case that will be possible to cycle along the coast instead and turn to Alor Setar later. We didn’t had a map, because buying Malaysian map in Thailand is really difficult – we were looking for it for a long time, they have maps of many countries in Asia, map of Australia, maps of some european countries, but not Malaysia. So we were cycling without, following road signs. And these were telling us that we have to come back to the main road and we had to almost go back to Kangar, against the wind. With my tiredness I was angry like never. But at least we had a money.
In a late afternoon we arrived very tired to Alor Setar and we began looking for a hotel. We were extremely surprised when we discovered that hotels in Malaysia are about 4 times more expensive than in Thailand, and about 4 times worse! Last time we have seen such a rooms in India… dirty, smelly and awful. And for the same price which we paid for our dreamy wooden house in Thailand. We were half-dead, We cycled around that city twice, it took us about 3 hours. Sunset appeared, we sat down on a curb and we didn’t know what to do with ourselves. Go out from the city and pitch a tent? Not really, as it was dark already. Finally we decided to come back to the cheapest which wasn’t that smelly, pitch a tent in a room and in the morning go away. When we appeared in that place, that guy who was showing us that room earlier said, that he has no rooms available any more. Someone really wanted to stay in that room, or he was just doing that to spite us? Finally we gave up and we cycled to some expensive hotel with breakfast, which wasn’t special on any way, but was clean. We went to eat something before going to sleep and it fixed our mood a bit, as we found cheap vegetarian restaurant with lovely food. And city itself wasn’t really nice. But they have a nice mosque.